တစ္ေန႕တာ အလယ္တန္းျပဆရာမ(4)
တစ္ေန႕တာ အလယ္တန္းျပဆရာမ((1) ဖတ္ခ်င္ပါက။) :p
တစ္ေန႕တာ အလယ္တန္းျပဆရာမ((2) ဖတ္ခ်င္ပါက။) :p
တစ္ေန႕တာ အလယ္တန္းျပဆရာမ((3) ဖတ္ခ်င္ပါက။) :p
ဆရာၾကီးက ဒီလို ယဥ္ေက်းမႈဖလွယ္ပြဲကို ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ျပီးဆုံးသြားတဲ့အတြက္ ဝမ္းသာမိပါေၾကာင္း၊ ေနာက္ႏွစ္မွာလည္း ဒီထက္ေကာင္းမြန္တဲ့ အစီအစဥ္နဲ႕ စီစဥ္ေဆာင္ရြက္သြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာၾကားသြားပါတယ္။ မိန္႕ခြန္းအျပီး ဒီေန႕ ႂကြေရာက္လာတဲ့ က်မတို႕( စုစုေပါင္း ဆရာ（１２）ေယာက္ရွိမည္ထင္ပါသည္။)ကို ေက်းဇူးတင္ပါေၾကာင္း ေျပာၾကားရင္း ေက်ာင္းသား၊သူ ေတြနဲ႕ ထပ္မံမိတ္ဆက္ေပးပါတယ္။ တစ္ေက်ာင္းလုံးမွာ ရွိတဲ့ ေက်ာင္းသား၊သူ ေတြ ေသခ်ာသိရွိသြားေအာင္ပါ။
ေက်ာင္းသူေလးေတြက ဂ်ပန္ဗ်ပ္ေစာင္းနဲ႕ ေဖ်ာ္ေျဖဧည့္ခံပါတယ္။ ：z
နားဆင္ၾကည့္ၾကပါအုန္းရွင္။
အတန္းတိုင္းမွ တာဝန္ခံေက်ာင္းသား၊သူေလးေတြ အကုန္ အစီရင္ခံ ေျပာၾကားျပီးမွပဲ အခမ္းအနားျပီးဆုံးေၾကာင္း ေၾကျငာပါေတာ့တယ္။ ေက်ာင္းအုပ္ၾကီးက ”ေရာက္တုန္းေရာက္ခိုက္ စကားစျမည္ေျပာၾကရေအာင္ပါ”ေျပာလို႕ ေက်ာင္းအုပ္ၾကီး႐ုံးခန္းမွာ နာရီဝက္ေလာက္ စကားေျပာခဲ့ရပါေသးတယ္။ တစ္ကယ္ေတာ့၊ စကားေျပာ႐ုံသက္သက္ မဟုတ္ဘူးရွင့္။ ဆရာၾကီးရဲ့ လက္ေထာက္က က်မတို႕ကို စာအိတ္ေလး(１)အိတ္စီ လာေပးပါတယ္။ သုံးေယာက္သား ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ ျဖစ္သြားျပီး က်မတို႕နဲ႕ အတူပါလာတဲ့ ဆရာကို ၾကည့္လိုက္ၾကတာေပါ့။ ဆရာကိုလည္း သူတို႕က ေပးပါတယ္။ ဆရာကေတာ့ ”မယူပါရေစနဲ႕”လို႕ ျငင္းလိုက္တယ္။ က်မတို႕လည္း ျငင္းဖို႕ ပါးစပ္ဟမယ္ပဲ ၾကံကာရွိေသး ဆရာက ”ယူလိုက္ပါတဲ့။ ဂ်ပန္မွာက အဲလိုပဲ ေပးတတ္တာ ယဥ္ေက်းမႈပါတဲ့။ ျငင္းလို႕ မေကာင္းဘူးတဲ့။” ဒါနဲ႕၊ အားနာျပီး ယူလိုက္ရတယ္။ ခံရခက္စြာနဲ႕ေပါ့။ ဟုတ္တယ္ေလ။：( ပိုက္ဆံလိုခ်င္လို႕ သြားခဲ့တာမွ မဟုတ္တာ။ ျမန္မာအေၾကာင္းကို ဂ်ပန္ေက်ာင္းသူ၊သားေလးေတြ သိေစခ်င္လို႕ သြားေရာက္ရွင္းျပခဲ့တာေလ။ စိတ္ပါလက္ပါနဲ႕ ရွင္းျပခဲ့တဲ့ ေစတနာကို ေစာ္ကားလိုက္သလိုပဲ။ ေအာင့္သက္သက္နဲ႕။ :( ဒါေပမယ့္လည္း သူတို႕ ယဥ္ေက်းမႈလို႕ ေျပာလာမွေတာ့ ဘယ္တတ္ႏိုင္မလဲတဲ့ရွင္။
မတူညီတဲ့ ယဥ္ေက်းမႈဓေလ့ထုံးစံေၾကာင့္ တစ္ခါတစ္ေလ ဒီလိုလည္း စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ရပါတယ္။ စိတ္႐ႈပ္႐ႈပ္နဲ႕ ေက်ာင္းအုပ္ၾကီး႐ုံးခန္းကို ေဝ့ၾကည့္လိုက္တာ ပညာေရးေဆာင္ပုဒ္ေလးကို သြားေတြ႕မိပါတယ္။ ျမင္ျမင္ခ်င္း ႏွစ္သက္လို႕ ဓာတ္ပုံ႐ိုက္ယူလာခဲ့ပါတယ္။ ဘာသာျပန္ေပးလိုက္ပါတယ္ေနာ္။
ဒါက 折り紙（Origami ）လို႕ ေခၚတဲ့ ဂ်ပန္စာရြက္ေခါက္နည္းပညာနဲ႕ လုပ္ထားတဲ့ ဖားေလးေတြပါ။ ေရႊေရာင္ေလးနဲ႕ အျပာေရာင္ေလးက ဘာမွန္းေတာ့မသိဘူး။ အထပ္ထပ္ေခါက္ထားတာေတြ႕လို႕ ေတာ္ေတာ္လက္ဝင္မယ္လို႕ ထင္ပါတယ္။ ေက်ာင္းသူ၊သားေလးေတြက ေပးတဲ့လက္ေဆာင္ပါ။ ေငြနဲ႕ တန္ဖိုးျဖတ္လို႕ မရတဲ့အရာေလးေပါ့။ ;)
ႏွစ္ပတ္အၾကာမွာ ေက်ာင္းသား၊သူေတြဆီက ရရွိခဲ့တဲ့ ေက်းဇူးတင္လႊာေတြကို လက္ခံရရွိခဲ့ပါတယ္။ အရြက္(20)ဆယ္ရွိပါတယ္။ ဒီစာရြက္ေလးေတြထဲက စာေတြကို ဖတ္ျပီး ဝမ္းသာဝမ္းနည္းျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။ စာထဲမွာက "ေနာက္လည္း လာခဲ့ပါအုန္းတဲ့။ ေမွ်ာ္ေနပါမယ္တဲ့။ က်မတို႕ကို ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့ပါဘူးတဲ့။ ေက်းဇူးအမ်ားၾကီးတင္ပါတယ္တဲ့။ "က်မတို႕ဆရာေတြဘက္ကလည္း သူတို႕ေက်ာင္းသူ၊သားေလးေတြအတြက္ ခံစားရတဲ့ ခံစားမႈေတြေရးထားတဲ့ စာတစ္ေစာင္စီ ျပန္ပို႕ခဲ့ပါတယ္။ ကံမကုန္ရင္ ျပန္ဆုံခ်င္ပါေသးတယ္ တစ္ေန႕တာ တပည့္ေလးတို႕ေရ။
တစ္ခဏတာေလးေပမယ့္ သံေယာဇဥ္ရွိမိသြားတဲ့ ေက်ာင္းသူ၊ ေက်ာင္းသူေလးေတြနဲ႕ ၾကံဳဆုံ၊ ခြဲခြာရျပန္ပါျပီ။ ဒါ၊ ဒုတိယအၾကိမ္ေျမာက္ပါ။ 北海道（Hokkaidou ）သြားခဲ့တုန္းက Homestayသြားေနတဲ့ အိမ္က ကေလးမေလးရွိတဲ့ ေက်ာင္းကို ဆရာရဲ့ အကူအညီေတာင္းမႈေၾကာင့္ ျမန္မာ့အေၾကာင္းသြားေရာက္ရွင္းျပရင္း 北海道（Hokkaidou ） က ေက်ာင္းသူ၊ ေက်ာင္းသူေလးေတြနဲ႕ ခင္ခဲ့ျပီးမွ ခြဲခဲ့ဖူးပါေသးတယ္။ :z
မွတ္ခ်က္၊ အထင္မမွားၾကနဲ႕ေနာ္။ :y က်မ ဆရာမ မဟုတ္ဘူးေနာ္။ :p ဆရာအတတ္သင္လည္း မတတ္ဖူးပါဘူးေနာ္။ :) က်မကံပဲ ေျပာရမလား မသိဘူး၊ ျမန္မာ့အေၾကာင္းကို ျမန္မာႏိုင္ငံကိုယ္စားျပဳအေနနဲ႕ ကိုရီးယားသြားတုန္းကလည္း ရွင္းျပခဲ့ဖူးပါတယ္။ :z (က်မမွ လြဲ၍ ျမန္မာတစ္ေယာက္မွ မရွိပါသျဖင့္ အလိုအေလ်ာက္ ကိုယ္စားလွယ္ျဖစ္သြားရတာပါ။ ;) )
ေတာ္လို႕ တတ္လို႕ မဟုတ္ပဲ ကံေၾကာင့္ ျမန္မာ့အေၾကာင္းကို သူတပါးတိုင္းျပည္သိေအာင္ ရွင္းျပခြင့္ ရခဲ့ပါတယ္။ :z
တစ္ေန႕တာ အလယ္တန္းျပဆရာမ((2) ဖတ္ခ်င္ပါက။) :p
တစ္ေန႕တာ အလယ္တန္းျပဆရာမ((3) ဖတ္ခ်င္ပါက။) :p
တစ္ကယ္တမ္း စာသင္ရတာက တစ္ခ်ိန္တည္းပါ။( ၾကားထဲမွာ ႏႈတ္ဆက္တာေတြ၊ အဝတ္အစားလဲတာေတြ၊ ဆရာအခ်င္းခ်င္း မိတ္ဆက္ရတာေတြ ရွိခဲ့ပါတယ္။) စာသင္လို႕ ျပီးသြားေပမယ့္ က်မတို႕မွာ မျပန္ရေသးပါဘူး။ နားေနခန္းမွာ နားရင္း၊ ဝါးတီးဖြင့္ရတာေပါ့ေနာ္။ :p စားပြဲအၾကီးၾကီး (2)လုံးေပၚမွာစားေသာက္စရာေတြကို ခ်ထားေပးထားပါတယ္။ ဘူေဖးစနစ္နဲ႕ ၾကိဳက္သေလာက္ယူစားလို႕ ရပါတယ္။ စားေသာက္ေနတုန္း၊ အခုန စာသင္ခဲ့တဲ့အခန္းက အတန္းပိုင္ဆရာက "ဒီစာေလးေတြ ျမန္မာလို ေရးေပးပါ"ဆိုလို႕ စာရြက္ၾကီး(１)ရြက္ေပၚမွာ ဆရာေရးခိုင္းတဲ့ စာလုံးေတြကို ေရးေပးလိုက္ရေသးတယ္။ (ဘာလုပ္ဖို႕လဲကို ေျပာမျပလို႕ မသိလိုက္ရပါဘူး။) :d
စားေသာက္ျပီးသြားေတာ့ အားကစားေဆာင္ကို သြားရပါတယ္။ေက်ာင္းရဲ့ အက်ယ္ဆုံးအခန္းလို႕ ေျပာမယ္ဆိုလည္း မမွားပါဘူး။ တစ္ေက်ာင္းလုံးမွာ ရွိတဲ့ေက်ာင္းသား၊သူ ေတြ စုေဝးျပီး ထိုင္ခုံမွာ ေနရာယူေနၾကတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ ေက်ာင္းအုပ္ဆရာၾကီးက က်မတို႕ ဝင္လာတယ္ဆိုရင္ပဲ တေလးတစား ၾကိဳဆိုပါတယ္။ ဘာပဲေျပာေျပာ၊ ဒီေန႕အတြက္ေတာ့ က်မတို႕က ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးရဲ့ အထူးဧည့္သည္ေတာ္ေတြ မဟုတ္လား။ အထူးဧည့္သည္ေတာ္တို႕ရဲ့ ထုံးစံအတိုင္းပဲ အေရွ႕ဆုံးမွာ ေနရာယူ ထိုင္ၾကရပါတယ္။ က်မတို႕ အားလုံး ေနရာယူျပီးတာနဲ႕ ဆရာၾကီး က မိန္႕ခြန္းေဟာၾကားပါတယ္။ ေက်ာင္းသား၊သူ ေလးေတြက အပ္သံမက် ဆရာၾကီးရဲ့ မိန္႕ခြန္းကို နားေထာင္ေနၾကပါတယ္။(ကြာပေနာ္)။ ;)
စားေသာက္ျပီးသြားေတာ့ အားကစားေဆာင္ကို သြားရပါတယ္။ေက်ာင္းရဲ့ အက်ယ္ဆုံးအခန္းလို႕ ေျပာမယ္ဆိုလည္း မမွားပါဘူး။ တစ္ေက်ာင္းလုံးမွာ ရွိတဲ့ေက်ာင္းသား၊သူ ေတြ စုေဝးျပီး ထိုင္ခုံမွာ ေနရာယူေနၾကတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ ေက်ာင္းအုပ္ဆရာၾကီးက က်မတို႕ ဝင္လာတယ္ဆိုရင္ပဲ တေလးတစား ၾကိဳဆိုပါတယ္။ ဘာပဲေျပာေျပာ၊ ဒီေန႕အတြက္ေတာ့ က်မတို႕က ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးရဲ့ အထူးဧည့္သည္ေတာ္ေတြ မဟုတ္လား။ အထူးဧည့္သည္ေတာ္တို႕ရဲ့ ထုံးစံအတိုင္းပဲ အေရွ႕ဆုံးမွာ ေနရာယူ ထိုင္ၾကရပါတယ္။ က်မတို႕ အားလုံး ေနရာယူျပီးတာနဲ႕ ဆရာၾကီး က မိန္႕ခြန္းေဟာၾကားပါတယ္။ ေက်ာင္းသား၊သူ ေလးေတြက အပ္သံမက် ဆရာၾကီးရဲ့ မိန္႕ခြန္းကို နားေထာင္ေနၾကပါတယ္။(ကြာပေနာ္)။ ;)
ဆရာၾကီးက ဒီလို ယဥ္ေက်းမႈဖလွယ္ပြဲကို ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ျပီးဆုံးသြားတဲ့အတြက္ ဝမ္းသာမိပါေၾကာင္း၊ ေနာက္ႏွစ္မွာလည္း ဒီထက္ေကာင္းမြန္တဲ့ အစီအစဥ္နဲ႕ စီစဥ္ေဆာင္ရြက္သြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာၾကားသြားပါတယ္။ မိန္႕ခြန္းအျပီး ဒီေန႕ ႂကြေရာက္လာတဲ့ က်မတို႕( စုစုေပါင္း ဆရာ（１２）ေယာက္ရွိမည္ထင္ပါသည္။)ကို ေက်းဇူးတင္ပါေၾကာင္း ေျပာၾကားရင္း ေက်ာင္းသား၊သူ ေတြနဲ႕ ထပ္မံမိတ္ဆက္ေပးပါတယ္။ တစ္ေက်ာင္းလုံးမွာ ရွိတဲ့ ေက်ာင္းသား၊သူ ေတြ ေသခ်ာသိရွိသြားေအာင္ပါ။ေက်ာင္းသူေလးေတြက ဂ်ပန္ဗ်ပ္ေစာင္းနဲ႕ ေဖ်ာ္ေျဖဧည့္ခံပါတယ္။ ：z
နားဆင္ၾကည့္ၾကပါအုန္းရွင္။ေဖ်ာ္ေျဖေရးျပီးသြားေတာ့ ကိုယ့္သင္ၾကားခဲ့တဲ့အေၾကာင္းအရာကို အတန္းေခါင္းေဆာင္ေတြက ေရွ႕ထြက္ျပီး အမ်ားသူငါ သိေစရန္ အစီရင္ခံရပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္ ေတာ္ပါတယ္လို႕ ခ်ီးက်ဴးခ်င္ပါတယ္။နားေနခ်ိန္ အခ်ိန္(１)နာရီအတြင္းမွာ ထမင္းလည္းစားရင္း၊ အစီရင္ခံစာကို လက္တန္းခ်ေရးႏိုင္လို႕ပါ။ ျမန္မာအေၾကာင္းကို အတန္းေခါင္းေဆာင္ေက်ာင္းသူေလးက ရွင္းျပခဲ့ပါတယ္။သူမနဲ႕ အေပါင္းအပါေတြ ဆြဲထားတဲ့ ဇယားပါ။ ေသေသသပ္သပ္ပါပဲ။ အခုနက က်မတို႕ကို ေရးခိုင္းခဲ့တဲ့ စာရြက္က သူမ ရွင္းျပမွပဲ သိေတာ့တယ္။ အဲဒါ ၊ သူမနာမည္ကို ေရးခိုင္းခဲ့တာေလ။ ဟိ ဟိ။（ ဒီထဲမွာေတာ့ မထည့္ေတာ့ဘူးေနာ္။） ；）
အေနာက္ကေန ႐ိုက္ထားတာပါ။ ေသခ်ာျမင္ရတယ္ေနာ္။
အေနာက္ကေန ႐ိုက္ထားတာပါ။ ေသခ်ာျမင္ရတယ္ေနာ္။
အတန္းတိုင္းမွ တာဝန္ခံေက်ာင္းသား၊သူေလးေတြ အကုန္ အစီရင္ခံ ေျပာၾကားျပီးမွပဲ အခမ္းအနားျပီးဆုံးေၾကာင္း ေၾကျငာပါေတာ့တယ္။ ေက်ာင္းအုပ္ၾကီးက ”ေရာက္တုန္းေရာက္ခိုက္ စကားစျမည္ေျပာၾကရေအာင္ပါ”ေျပာလို႕ ေက်ာင္းအုပ္ၾကီး႐ုံးခန္းမွာ နာရီဝက္ေလာက္ စကားေျပာခဲ့ရပါေသးတယ္။ တစ္ကယ္ေတာ့၊ စကားေျပာ႐ုံသက္သက္ မဟုတ္ဘူးရွင့္။ ဆရာၾကီးရဲ့ လက္ေထာက္က က်မတို႕ကို စာအိတ္ေလး(１)အိတ္စီ လာေပးပါတယ္။ သုံးေယာက္သား ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ ျဖစ္သြားျပီး က်မတို႕နဲ႕ အတူပါလာတဲ့ ဆရာကို ၾကည့္လိုက္ၾကတာေပါ့။ ဆရာကိုလည္း သူတို႕က ေပးပါတယ္။ ဆရာကေတာ့ ”မယူပါရေစနဲ႕”လို႕ ျငင္းလိုက္တယ္။ က်မတို႕လည္း ျငင္းဖို႕ ပါးစပ္ဟမယ္ပဲ ၾကံကာရွိေသး ဆရာက ”ယူလိုက္ပါတဲ့။ ဂ်ပန္မွာက အဲလိုပဲ ေပးတတ္တာ ယဥ္ေက်းမႈပါတဲ့။ ျငင္းလို႕ မေကာင္းဘူးတဲ့။” ဒါနဲ႕၊ အားနာျပီး ယူလိုက္ရတယ္။ ခံရခက္စြာနဲ႕ေပါ့။ ဟုတ္တယ္ေလ။：( ပိုက္ဆံလိုခ်င္လို႕ သြားခဲ့တာမွ မဟုတ္တာ။ ျမန္မာအေၾကာင္းကို ဂ်ပန္ေက်ာင္းသူ၊သားေလးေတြ သိေစခ်င္လို႕ သြားေရာက္ရွင္းျပခဲ့တာေလ။ စိတ္ပါလက္ပါနဲ႕ ရွင္းျပခဲ့တဲ့ ေစတနာကို ေစာ္ကားလိုက္သလိုပဲ။ ေအာင့္သက္သက္နဲ႕။ :( ဒါေပမယ့္လည္း သူတို႕ ယဥ္ေက်းမႈလို႕ ေျပာလာမွေတာ့ ဘယ္တတ္ႏိုင္မလဲတဲ့ရွင္။မတူညီတဲ့ ယဥ္ေက်းမႈဓေလ့ထုံးစံေၾကာင့္ တစ္ခါတစ္ေလ ဒီလိုလည္း စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ရပါတယ္။ စိတ္႐ႈပ္႐ႈပ္နဲ႕ ေက်ာင္းအုပ္ၾကီး႐ုံးခန္းကို ေဝ့ၾကည့္လိုက္တာ ပညာေရးေဆာင္ပုဒ္ေလးကို သြားေတြ႕မိပါတယ္။ ျမင္ျမင္ခ်င္း ႏွစ္သက္လို႕ ဓာတ္ပုံ႐ိုက္ယူလာခဲ့ပါတယ္။ ဘာသာျပန္ေပးလိုက္ပါတယ္ေနာ္။
ပညာေရးရည္ရြယ္ခ်က္
ၾကိဳးၾကိဳးစားစား ပညာရွာ
သဘာဝတရားနဲ႕ လူသားကို ခ်စ္ခင္
အားအင္ျပည့္ဝစြာ ေနထိုင္ၾကကုန္ေလာ့
တပည့္တို႕။
ၾကိဳးၾကိဳးစားစား ပညာရွာ
သဘာဝတရားနဲ႕ လူသားကို ခ်စ္ခင္
အားအင္ျပည့္ဝစြာ ေနထိုင္ၾကကုန္ေလာ့
တပည့္တို႕။
ဒါက 折り紙（Origami ）လို႕ ေခၚတဲ့ ဂ်ပန္စာရြက္ေခါက္နည္းပညာနဲ႕ လုပ္ထားတဲ့ ဖားေလးေတြပါ။ ေရႊေရာင္ေလးနဲ႕ အျပာေရာင္ေလးက ဘာမွန္းေတာ့မသိဘူး။ အထပ္ထပ္ေခါက္ထားတာေတြ႕လို႕ ေတာ္ေတာ္လက္ဝင္မယ္လို႕ ထင္ပါတယ္။ ေက်ာင္းသူ၊သားေလးေတြက ေပးတဲ့လက္ေဆာင္ပါ။ ေငြနဲ႕ တန္ဖိုးျဖတ္လို႕ မရတဲ့အရာေလးေပါ့။ ;)
ႏွစ္ပတ္အၾကာမွာ ေက်ာင္းသား၊သူေတြဆီက ရရွိခဲ့တဲ့ ေက်းဇူးတင္လႊာေတြကို လက္ခံရရွိခဲ့ပါတယ္။ အရြက္(20)ဆယ္ရွိပါတယ္။ ဒီစာရြက္ေလးေတြထဲက စာေတြကို ဖတ္ျပီး ဝမ္းသာဝမ္းနည္းျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။ စာထဲမွာက "ေနာက္လည္း လာခဲ့ပါအုန္းတဲ့။ ေမွ်ာ္ေနပါမယ္တဲ့။ က်မတို႕ကို ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့ပါဘူးတဲ့။ ေက်းဇူးအမ်ားၾကီးတင္ပါတယ္တဲ့။ "က်မတို႕ဆရာေတြဘက္ကလည္း သူတို႕ေက်ာင္းသူ၊သားေလးေတြအတြက္ ခံစားရတဲ့ ခံစားမႈေတြေရးထားတဲ့ စာတစ္ေစာင္စီ ျပန္ပို႕ခဲ့ပါတယ္။ ကံမကုန္ရင္ ျပန္ဆုံခ်င္ပါေသးတယ္ တစ္ေန႕တာ တပည့္ေလးတို႕ေရ။
တစ္ခဏတာေလးေပမယ့္ သံေယာဇဥ္ရွိမိသြားတဲ့ ေက်ာင္းသူ၊ ေက်ာင္းသူေလးေတြနဲ႕ ၾကံဳဆုံ၊ ခြဲခြာရျပန္ပါျပီ။ ဒါ၊ ဒုတိယအၾကိမ္ေျမာက္ပါ။ 北海道（Hokkaidou ）သြားခဲ့တုန္းက Homestayသြားေနတဲ့ အိမ္က ကေလးမေလးရွိတဲ့ ေက်ာင္းကို ဆရာရဲ့ အကူအညီေတာင္းမႈေၾကာင့္ ျမန္မာ့အေၾကာင္းသြားေရာက္ရွင္းျပရင္း 北海道（Hokkaidou ） က ေက်ာင္းသူ၊ ေက်ာင္းသူေလးေတြနဲ႕ ခင္ခဲ့ျပီးမွ ခြဲခဲ့ဖူးပါေသးတယ္။ :zမွတ္ခ်က္၊ အထင္မမွားၾကနဲ႕ေနာ္။ :y က်မ ဆရာမ မဟုတ္ဘူးေနာ္။ :p ဆရာအတတ္သင္လည္း မတတ္ဖူးပါဘူးေနာ္။ :) က်မကံပဲ ေျပာရမလား မသိဘူး၊ ျမန္မာ့အေၾကာင္းကို ျမန္မာႏိုင္ငံကိုယ္စားျပဳအေနနဲ႕ ကိုရီးယားသြားတုန္းကလည္း ရွင္းျပခဲ့ဖူးပါတယ္။ :z (က်မမွ လြဲ၍ ျမန္မာတစ္ေယာက္မွ မရွိပါသျဖင့္ အလိုအေလ်ာက္ ကိုယ္စားလွယ္ျဖစ္သြားရတာပါ။ ;) )
ေတာ္လို႕ တတ္လို႕ မဟုတ္ပဲ ကံေၾကာင့္ ျမန္မာ့အေၾကာင္းကို သူတပါးတိုင္းျပည္သိေအာင္ ရွင္းျပခြင့္ ရခဲ့ပါတယ္။ :z
လည္လည္လာပါတယ္
မဂၤလာပါ
Posts
